TO XΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

άρθρο του Ευάγγελου Ραφτόπουλου

           

            Ίσως η διαμορφωθείσα πολιτική και οικονομική κατάσταση στη χώρα μας να έχει σχέση με το περίφημο βιβλίο του Γκαμπριέλ Μαρκές, να προσομοιάζει με μία υγεία που βαίνει επί τα χείρω, να ταυτίζεται με ασθενή που πνέει τα λοίσθια, να αργοπεθαίνει, τη  θεραπεία δε την οποία πρέπει να λάβει , όχι μόνο δεν την κάνει αποδεκτή, αλλά είναι και λανθασμένη.

            Παρά τις έντιμες προσπάθειες-ίσως και άκαμπτες- της κυβέρνησης Τσίπρα να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με μία στάση καθαρή και απόλυτη, η εμμονή των ευρωπαίων ηγετών-δικαιολογημένη κατ΄αυτούς- σε σκληρά μέτρα δημιούργησε μία σειρά προβλημάτων που δύσκολα αντιμετωπίζονται.

            Ενώ όμως διαφαίνετο μία πιθανή συμφωνία, η αψυχολόγητη ενέργεια του πρωθυπουργού να προκηρύξει δημοψήφισμα, περιέπλεξε τα πράγματα ακόμη περισσότερο, αμφισβήτησε δε την ηγετική φυσιογνωμία του ίδιου, που μέχρι τότε αναγνωρίζοταν, τα δε διλήμματα που έθεσε και δυσανάγνωστα ήταν, αλλά και ομοίαζαν κατά πολύ.

            Η εσωτερική αντιπολίτευση στις κυβερνητικές θέσεις, οι λεονταρισμοί του τέως αποτυχημένου πρωθυπουργού, τα πολλά προβλήματα που αναφύηκαν στο πεντάμηνο, ήταν μερικοί από τους σοβαρούς λόγους που η κυβέρνηση δεν κατώρθωσε να έχει τα αποτελέσματα που θα ήθελε και επιδίωκε, αλλά αντίθετα αποδείχθηκε αδύναμη να διαχειρισθεί τρέχοντα και λιμνάζοντα θέματα.

            Ας μη λησμονήσουμε όμως ποτέ τη πάλη ενός πρόβατου με τις ύαινες, ενός άπειρου περί τα διεθνή πράγματα πρωθυπουργού, εκπροσώπου μιας αδύναμης χώρας εναντίον πολύπειρων και ανάλγητων πολιτικών, εκπροσώπων μέγιστων συμφερόντων.

            Ένα κεφαλαιώδες και μη αντιμετωπίσιμο θέμα αποτελεί η στάση των καναλαρχών, που μέσω των εγκάθετων δημοσιογράφων τους, επιτίθεντο λυσσαλέα στις κυβερνητικές επιλογές, διαστρέβλωναν θέσεις και απόψεις, δεν αναγνώριζαν δυσκολίες και έδιναν καθημερινά το μήνυμα της προτίμησής τους, επαναπαυόμενα στα λιμνάζοντα χρέη τους και τις παράλογες αποδοχές των συνεργατών τους.

            Η ερχόμενη Κυριακή θέτει ένα ψευτοδίλημμα ανάμεσα στο ναι και στο όχι, δύο αντιφατικές

θέσεις που όμως είναι όμοιες, δεδομένης της παραμονής μας στην ευρωζώνη και το ευρώ, της υπογραφής της συμφωνίας που πρέπει οπωσδήποτε να γίνει, του σεβασμού της αξιοπρέπειας των πολιτών, της σωτηρίας της χώρας.

            Το επαχθές ναι και το αβέβαιο όχι είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και οφείλουμε να ξεπεράσουμε αυτό το σκόπελο και να βαδίσουμε ενωμένοι το δρόμο της διάσωσής μας.-

           

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ

Ηλεκτρονική επιστολή, του συναδέλφου Νίκου Δασκαλάκη, προς τον Σύλλογο Συνταξιούχων Τραπέζης Ελλάδος, με αφορμή τις αρχαιρεσίες της 19.3.2015:

Θέμα: ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ
Ημερομηνία: Sat, 9 May 2015 14:20:23 +0300
Από: Nikos Daskalakis
Προς: info@sste.gr

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

δεχθείτε σας παρακαλώ τα θερμά μου συγχαρητήρια γιά την εκλογή σας στό Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας, κατά τις εκλογές της 19.3.2015.
Είμαι ένας από τους απλούς συναδέλφους σας, που χρόνια τώρα παρακολουθώ με απογοήτευση τα δρώμενα στό Σύλλογό μας. Έμενα μέχρι τώρα στό περιθώριο των γεγονότων, απλώς πικραμένος. Τώρα όμως απεφάσισα να διαμαρτυρηθώ σ'εσάς επειδή πλέον έχω φθάσει στά όριά μου, δεν πάει άλλο!

Έχω υποστεί όλα αυτά  τα χρόνια την μείωση των συντάξιμων αποδοχών μου, οι οποίες προκλήθηκαν, όπως τουλάχιστον κρίνω εγώ, εκ του λόγου ότι ο μεν τέως Διοικητής μας συναινούσε αδιαμαρτύρητα στήν εφαρμογή όλων των περικοπών, που προέβλεπαν οι Μνημονιακοί Νόμοι, και στούς συνταξιούχους της Τραπέζης, με την προσδοκία της ανανέωσης της θητείας του, ως Διοικητής, ο δε νέος Διοικητής, ως Υπουργός των Οικονομικών, συναινούσε με την προσδοκία κατάληψης της θέσης που σήμερα κατέχει. Ο μόνος ο οποίος, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω, εναντιώθηκε κάποια στιγμή στήν εφαρμογή κάποιας Μνημονιακής πρικοπής, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι ανήκουμε στό Ευρωσύστημα και δεν θα έπρεπε να έχει εφαρμογή σ'εμάς, ήταν ο τέως Διοικητής της Τραπέζης κ.Λουκάς Παπαδήμος, αλλά εισέπραξε τη σιωπή του τέως και νυν Διοικητών μας και το χαμόγελο του εκπροσώπου της Ευρωπαικής Τράπεζας στήν Τρόικα Κλάους Μαζούχ, που σημαίνει ότι η κακή αρχή είχε γίνει από τα πρώτα Μνημόνια, γι'αυτό χαμογελούσε ο Κλάους Μαζούχ.

Αυτά σας τα αναφέρω γιά να λάβετε γνώση τι έχει γίνει εις βάρος μας μέχρι τώρα!
Από τώρα και στό εξής κάνω έκκληση σε όλους σας στό Διοικητικό Συμβούλιο, ως ένας συνάδελφός σας που έχει υπηρετήσει πλέον της εικοσαετίας στά Γραφεία του Δευτέρου Ορόφου και γνωρίζει πως λειτουργούν εκεί, να συμφιλιωθείτε με την ιδέα  του σχηματισμού ενός Συμβουλίου που θα εκπροσωπεί όχι το 54% ή το 80% των συναδέλφων, αλλά το 100%, διότι μόνο έτσι κρίνω, ότι υπό τις παρούσες συνθήκες, που αλλάζουν κάθε ημέρα, θα μπορέσετε να φέρετε εις πέρας το δύσκολο έργο σας και να πείσετε την παρούσα Διοίκηση της Τράπεζας ότι οι συνάδελφοι δεν αντέχουν άλλο. 

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
Νίκος Δασκαλάκης

ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ..!

Γελοιογραφίες με επίκαιρο νόημα...
Παλιές, ιστορικές, τελευταίες, γενικού και ειδικού ενδιαφέροντος...

 

 

Παρασυλλογικά...

Όπως μάθαμε, το ειδύλλιο ΝΣΕ(*) & ΑΠΚ(*) που εξετράφη στα πεδία των μαχών του Συλλόγου μας είχε αίσιο τέλος!! Και το όνομα αυτών πλέον ΔΣ (*)
Η οριστική, γαμήλια, επισημοποίησή του συνετελέσθη κατά τη συγκρότηση του Προεδρείου του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, υπό τας ευλογίας της κουμπάρας ΔΕΚΣ(*)!

Συγκινημένοι όλοι οι παραπάνω τσούγκρισαν τα ποτήρια τους και ο ευτυχής γαμπρός δήλωσε περήφανος τα κάτωθι:
Πετύχαμε τη Διασφάλιση του Προγράμματος, Μετεργασιακών Παροχών, της μεγαλύτερης κατάκτησης του Σ.Σ.Τ.Ε.
Έχει επανειλημμένως γραφεί ότι το «Πρόγραμμα» μπορεί να διασφαλιστεί με μία από τις (3) τρεις συγκεκριμένες παρεμβάσεις:
α) Τη δημιουργία επαγγελματικού ταμείου.
β) Τη δημιουργία θυγατρικής ασφαλιστικής, μέσα στα πλαίσια της Τράπεζας.
γ) Την κάλυψη του Προγράμματος από ασφαλιστική εταιρεία

Στη συνέχεια, γαμπρός και νύφη, χαμογελαστοί και υπό τους ήχους πανηγυρικής μουσικής, ανεχώρησαν προς άγνωστον κατεύθυνσιν...

 Όπως όμως πληροφορούμαστε, εξ  εγκύρων πηγών, το ταιριαστό ζεύγος θα πραγματοποιήσει σύντομο γαμήλιο ταξίδι στην εξωτική νήσο "Ασφαλειάδα", όπου θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει όλα τα υπέροχα τοπία των ασφαλιστικών εταιρειών συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου...

Ακολουθεί φωτογραφικό ρεπορτάζ:

Αναμνηστική φωτογραφία του ευτυχούς ζεύγους Δημοκρατική Συνεργασία

 

Αναμνηστική φωτογραφία του γαμπρού 

ΕΚΤΑΚΤΟ!!!

Παπαράτσι μας έστειλαν φωτογραφίες από τις βόλτες του διασήμου ζεύγους στην εξωτική νήσο!

Τις δημοσιεύουμε πάραυτα...

 

 

(*) Σημείωση:
ΝΣΕ ή ΝΕΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ (υπό Γοζαδίνο)
ΑΠΚ ή ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (υπό Κλητοράκη)
ΔΕΚΣ ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ (υπό Μαχαίρα, Βρέττα)
ΔΣ ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (υπό Γοζαδίνο, Κλητοράκη)

Μέσα στο σύστημα του Μεγάλου Ιεροεξεταστή...

Μέσα στο σύστημα του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, μας λέει ο Ντοστογιέφσκι, όλοι πρέπει να είναι απόλυτα ευτυχισμένοι και ικανοποιημένοι και όποιος πάει να χαλάσει τη γιορτή πρέπει αμείλιχτα να εξοντωθεί... ο καλύτερος τρόπος να χάσει στη σημερινή εποχή ένας λαός τη "δύναμη και το θάρρος" του να είναι ελεύθερος, είναι να ακούει από το πρωί ως το βράδυ πως όλα είναι καλά και προοδευτικά στον πιο καλό και τον πιο προοδευτικό κόσμο.

Κώστας Παπαϊωάννου*

Ακολουθεί Κείμενο του Ντοστογιέφσκι: 
(απόσπασμα από το "Έγκλημα και Τιμωρία")

"Κανένα άλλο αίτιο δεν παραδέχονται!''
είπε ο Ραζουμίχιν ζωηρά.
''Δεν κάνω λάθος. Μπορώ να σου φέρω τα βιβλία τους. Γι' αυτούς όλα πηγάζουν από την κακή επίδραση του περιβάλλοντος''.
Τίποτ' άλλο.

Αυτή είναι η αγαπημένη τους έκφραση. Έτσι βγαίνει το συμπέρασμα πως, αν αναδιοργανώσουμε την κοινωνία, τα εγκλήματα θα εξαφανιστούν. Γιατί οι άνθρωποι δεν θα είναι πια δυσαρεστημένοι με τίποτα και θα γίνουν όλοι τους αγαθοί, ώσπου ν' ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Δε λογαριάζουν καθόλου την ανθρώπινη φύση, την πετάνε έξω από την πόρτα, δεν την ανέχονται! Γι' αυτούς η ανθρωπότητα δε θα εξελιχθεί κατά τρόπο ζωντανό και σύμφωνα με την ιστορική πορεία για να φτάσει κάποτε μόνη της στην οργάνωση ενός σωστού κοινωνικού συστήματος. Όχι! Γι' αυτούς, αντίθετα, το κοινωνικό σύστημα που θα ξεπηδήσει από κάποιον μαθηματικό εγκέφαλο, θα οργανώσει μέσα σε μια στιγμή την ανθρωπότητα και στο άψε σβήσε θα την κάνει δίκαιη και αναμάρτητη δίχως να προηγηθεί καμμιά άλλη εξέλιξη και πέρα από κάθε ιστορική και ζωντανή εξέλιξη' Γι' αυτό αισθάνονται μια ενστικτώδη αποστροφή προς την ιστορία.

"Δε βρίσκεις, σου λένε, τίποτ' άλλο στην ιστορία παρά αγριότητες και βλακείες".

Γι' αυτούς όλα εξηγούνται με τη βλακεία και μόνο! Να, επίσης και για ποιο λόγο απεχθάνονται τόσο πολύ τη ζωντανή εξελικτική πορεία της ζωής. Η ζωντανή ψυχή! Κολοκύθια, σου λένε. Η ζωντανή ψυχή έχει απαιτήσεις, η ζωντανή ψυχή δεν υπακούει κατά τρόπο μηχανικό, είναι φιλύποπτη, είναι αντιδραστική. Η δικιά τους θεωρία, όμως, παρ' όλο που μυρίζει ψοφίμι και μπορεί να κατασκευαστεί από καουτσούκ, έχει βλέπεις, το πλεονέχτημα να μην κάνει την κοινωνία ζωντανή, αλλά έναν οργανισμό πειθήνιο και δουλικό που δεν θα έχει πια κανένα φόβο να επαναστατήσει! Έτσι, φτάνουμε στην αντίληψη ότι όλο το ζήτημα είναι να στήσουμε ένα σωρό τούβλα, χωρισμένα σε διαδρόμους και δωμάτια. Έτοιμο λοιπόν το κοινόβιο τους, έλα όμως που δεν είναι ακόμα έτοιμη η ανθρώπινη φύση για να το κατοικήσει!
θέλει να ζήσει η φύση. Δεν έφτασε ακόμα στο τέρμα η ζωτική της ανέλιξη, και είναι πολύ νωρίς για να πάει στο νεκροταφείο. Όχι, δε μπορείτε μόνο με τη λογική να ξεπεράσετε την ανθρώπινη φύση! Η λογική προβλέπει μόνο τρείς περιπτώσεις, ενώ οι περιπτώσεις είναι εκατομμύρια. Σβήστε τα όλα αυτά τα εκατομμύρια των περιπτώσεων και περιοριστείτε μόνο στην άνεση. Είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να λύσετε το πρόβλημα, τόσο ξεκάθαρος, ώστε δεν χρειάζεται να τον πολυβασανίσεις για να τον παραδεχτείς.
Έτσι δεν θα υπάρχει πια λόγος να σκεφτόμαστε. Και πραγματικά, το βασικό είναι να μην υπάρχει λόγος να σκεφτόμαστε! Όλο το μυστήριο της ζωής θα μπορέσει τότε να χωρέσει σε δυο φύλλα τυπωμένο χαρτί.

"Να τος! ξαμολήθηκε πάλι και μας τάραξε στην πολυλογία -δέστε τον, μωρέ",
είπε ο Πορφυρής Πετρόβιτς γελώντας...

Fyodor Dostoevsky
Фёдор Достоевский

* Κώστας Παπαϊωάννου (1925-1981), Έλληνας φιλόσοφος της διασποράς

________________________________

Πηγή: ΚΟΣΜΟΪΔΙΟΓΛΩΣΣΊΑ

Ας μη χαθούν τα αποθέματα αξιοπρέπειας του χώρου μας…

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΧΑΡΗ ΠΑΠΑΜΑΡΓΑΡΗ

Ας μη χαθούν τα αποθέματα αξιοπρέπειας του χώρου μας…

Αθήνα, 4 Απριλίου 2015

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Με έκπληξη πληροφορήθηκα πως δέκα περίπου ημέρες μετά τις εκλογές, με  επιστολή της η ΕΣΑΚ ζητούσε από την εφορευτική επιτροπή να μην εφαρμοσθεί η απλή αναλογική του Ν.1264/82, σύστημα με το οποίο παγίως πραγματοποιούνται οι εκλογές τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό της απλής αναλογικής σύμφωνα με το οποίο  η είσοδος των συνδυασμών για την διεκδίκηση έδρας στη δεύτερη κατανομή γίνεται χωρίς το προαπαιτούμενο της κατάκτησης έδρας από την πρώτη κατανομή, όπως ρητά αναφέρεται στο Ν. 1264/82. Είναι γνωστό πως οι εκλογές του Συλλόγου μας, ανεξάρτητα των όποιων απόψεων κατέθεσαν σχετικά με το εκλογικό σύστημα οι Κινήσεις,  προκηρύχτηκαν με το σύστημα της απλής αναλογικής του Ν.1264/82,   απόφαση η οποία επικυρώθηκε ουσιαστικά και από την τακτική Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 10/3/2015.

Όπως είναι λογικό και αν ακόμα η εφορευτική επιτροπή ήθελε να ανατρέψει την παραπάνω απόφαση δημιουργώντας ουσιαστικά νέα δεδομένα, η απόφασή της θα έπρεπε να ληφθεί πριν το άνοιγμα των ψηφοδελτίων και τη γνώση του αποτελέσματος κατανομής των εδρών. Όπως ενημερώθηκα από τον πρόεδρο της εφορευτικής, το αίτημα  της ΕΣΑΚ απερρίφθη, αφού τυχόν υιοθέτησή του θα οδηγούσε σε ακυρότητα το αποτέλεσμα των εκλογών, αφού το εκλογικό σύστημα ήτανε ήδη προκαθορισμένο με τις δημόσιες προσκλήσεις του Δ.Σ του ΣΣΤΕ.

Με λύπη μου παρατηρώ πως μετά το άνοιγμα της κάλπης και τη καταμέτρηση των ψηφοδελτίων που έλαβαν οι συνδυασμοί, συνεχίζεται ακόμα μια παραφιλολογία για τυχόν έκδοση των αποτελεσμάτων από την εφορευτική επιτροπή με διαφορετικό εκλογικό σύστημα από αυτό με το οποίο διενεργήθηκαν οι εκλογές και το οποίο επιβεβαίωσε και η εφορευτική πριν το άνοιγμα της κάλπης.

Δεν διανοούμαι πως μπορεί συνταξιούχοι της Τράπεζας της Ελλάδος να ολισθήσουν σε μια απόφαση όχι μόνο ακυρότητας των εκλογών, αλλά τεράστιας ανηθικότητας με προσωπικές ευθύνες ποινικά κολάσιμες. Δεν διανοούμαι πως ο χώρος των συνταξιούχων της Τράπεζας της Ελλάδος που ουδέποτε έδωσε αφορμή σε συνδικαλιστικές εκλογικές ανομίες, θα μπει σε μια τέτοια περιπέτεια από την οποία κανείς δεν θα βγει χωρίς τραύματα και πληγές.

Ιδιαίτερα τη σημερινή περίοδο, που η Τράπεζα της Ελλάδος οφείλει να αποτελεί το έσχατο καταφύγιο μιας έντιμης και θεσμικά αναγνωρισμένης λειτουργίας από την κοινωνία, θα ήτανε έγκλημα κατά της Τράπεζας συνολικά, η οποιαδήποτε έκνομη και ανήθικη ενέργεια για αλλοίωση των εκλογικών αποτελεσμάτων.

Ως ένα μέλος της οικογένειας των Τραπεζοελλαδιτών που είχα τη τιμή να τους εκπροσωπήσω σε όλα τα ύπατα συνδικαλιστικά αξιώματα: του ΣΥΤΕ, της ΟΤΟΕ και της ΓΣΕΕ, αλλά και που υπηρέτησα σε Δημόσιες Θέσεις, κάνω έκκληση σε όλους και ειδικά προς τον πρόεδρο και τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής να μην δεχθούν να χαθούν τα αποθέματα αξιοπρέπειας του χώρου στο βωμό συνδικαλιστικών σκοπιμοτήτων.

Με ευθύνη,

Παπαμάργαρης Θεοχάρης

Η ζούγκλα του μαυροπίνακα...

Στις μέρες μας, το σχολείο έχει μετατραπεί σε προθάλαμο της φυλακής. Εάν το σχολείο δεν γίνει διακριτός τόπος και παραμείνει δεκτικό σε κάθε είδους εισβολή οποιουδήποτε στοιχείου, θα αυτοκαταργηθεί, θα καταρρεύσει...

Αναδημοσίευση από ΚΟΣΜΟΪΔΙΟΓΛΩΣΣΙΑ:

Σκέψεις με αφορμή το γαϊτανάκι της «κοινής γνώμης» που τυλίγεται και ξετυλίγεται συνεχώς γύρω από έναν θάνατο.

Δεν γνωρίζω εάν είμαι ο μόνος που νιώθει απίστευτη ενόχληση με το χυδαίο γαϊτανάκι της «κοινής γνώμης» που τυλίγεται και ξετυλίγεται συνεχώς γύρω από το θάνατο του νεαρού φοιτητή. Δεν διάβασα πουθενά όμως κάποιον βαθύτερο προβληματισμό με αφορμή το θάνατο του παιδιού (ας είναι καλά το οπαδιλίκι και οι «παρατάξεις»). Θα πρότεινα να αρχίσουμε από την ταινία, Η ζούγκλα του μαυροπίνακα (Blackboard Jungle). Από την ταινία αυτή έγινε γνωστό το τραγούδι Rock Around the Clock, μέσω του οποίου το λευκό αμερικανικό ακροατήριο της εποχής ήρθε σε επαφή με το Rock and Roll. Την υπόθεση της ταινίας αυτής αντέγραψε μια άλλη γνωστή ταινία με τίτλο, Επαναστάτης χωρίς αιτία, με τον James Dean. Μετά θα πρότεινα να σκεφτούμε τον «θάνατο της παιδαγωγικής» του Gilles Ferry. Τη «μοντέρνα» παιδαγωγική με τα "Openness School" και τη «διάρρηξη» των ορίων ανάμεσα στη «ζωή» και το σχολείο (ως παραλληλισμός αυτό θυμίζει τα συνθήματα της πρωτοπορίας περί της κατάργησης των ορίων ανάμεσα στην τέχνη και την καθημερινότητα, μονάχα που δεν έγιναν όλοι οι άνθρωποι καλλιτέχνες, απλά η τέχνη μετατράπηκε σε εμπόρευμα).

Ανοιχτό στη «ζωή», ταυτισμένο με τη ζούγκλα του μαυροπίνακα, το σχολείο υπογράφει με τη βαρβαρότητα ένα συμβόλαιο θανάτου.

Μέσω του «ανοιχτού σχολείου» παράτησαν το σχολείο στον δρόμο, στις παρεκτροπές του δρόμου και σε όλες τις εκρήξεις βιαιότητας. Κάνοντας το σχολείο ένα περιβάλλον «ανοιχτό», εισήγαγαν σε αυτό κάθε είδους βία. Το σχολείο δεν πρέπει να είναι ανοιχτό στη «ζωή», πρέπει να είναι ανοιχτό στον κόσμο. Το σχολείο πρέπει να είναι τόπος διακριτός. Η ζωή του σχολείου δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι «το σχολείο της ζωής».

Ο Victor Hugo είχε πει το εξής: «Όταν ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή». Θα μπορούσαμε παραλλάσσοντας τα λόγια του να πούμε: «Όταν δεν κλείνει ένα -τέτοιο- σχολείο, ανοίγει μια φυλακή». Στις μέρες μας, το σχολείο έχει μετατραπεί σε προθάλαμο της φυλακής. Εάν το σχολείο δεν γίνει διακριτός τόπος και παραμείνει δεκτικό σε κάθε είδους εισβολή οποιουδήποτε στοιχείου, θα αυτοκαταργηθεί, θα καταρρεύσει (ας αυτοκαταργηθεί, ας καταρρεύσει).

Ο νεολογισμός του λεγόμενου «Μπούλινγκ» -ή όπως αλλιώς λένε αυτό το νέο σύνθημα- σημαίνει ένα και μόνο πράγμα: Τη χρεωκοπία της σύγχρονης εκπαίδευσης.

Read more at http://cosmoidioglossia.blogspot.com/2015/03/blog-post_36.html#QdH6UPE1qItpKZXA.99