Άρθρο του Κώστα Ευσταθίου
Μέλους του Δ.Σ. του Σ.Σ.Τ.Ε.
Αθήνα, Σεπτέμβριος 2017
Οι εξελίξεις στην Ε.Τ.Ε. δεν επιτρέπουν σε εμάς άλλες καθυστερήσεις…
Οι συνταξιούχοι της Ε.Τ.Ε., από το 2005, αντιμετωπίζουν συνεχείς εκβιασμούς από τις Διοικήσεις της, ότι αυτές θα αποστούν από τις συμφωνημένες υποχρεώσεις τους, της χρηματοδότησης του Λογαριασμού Επικούρησης Προσωπικού Ε.Τ.Ε. (Λ.Ε.Π. Ε.Τ.Ε). Ο χώρος της Ε.Τ.Ε., χωρίς να έχει τις δικές μας Καταστατικές και Νομοθετικές προβλέψεις και την κάλυψη του συστήματος Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών, υπερασπίστηκε και υπερασπίζεται τα κεκτημένα του με αποτέλεσμα, οι συνταξιούχοι της Ε.Τ.Ε., σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σε εμάς, να λαμβάνουν από τον Λ.Ε.Π. Ε.Τ.Ε. το αντίστοιχο με το δικό μας Μέρισμα χωρίς τις περικοπές των Δώρων και του επιδόματος αδείας και χωρίς την κράτηση εισφοράς αλληλεγγύης! Αυτά τα αποτελέσματα της διεκδικητικής πρακτικής του Συλλόγου Συνταξιούχων της Ε.Τ.Ε., αποκαλύπτουν το μέγεθος της ανεπάρκειας των συλλογικών οργάνων του χώρου μας και την ανάγκη, έστω και καθυστερημένα, να προχωρήσουμε στην αποκατάσταση των συνταξιοδοτικών παροχών, σύμφωνα με τα Καταστατικά των πρώην Ταμείων μας και τη γενική νομοθεσία! Είναι αδιανόητο ο δικός μας χώρος να εξακολουθεί να δίνει ¨έναντι σύνταξης¨ και να αγνοεί την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που έδωσε στην ΤτΕ ο ν. 4387/2016, που με σαφήνεια δεν την συμπεριέλαβε στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης που εντάχθηκαν στον ΕΦΚΑ για την κύρια σύνταξη και στο ΕΤΕΑΕΠ για την επικουρική και τις εφάπαξ παροχές. Πολύ φοβάμαι, ¨πως το σύστημα διαπλοκής¨ περιμένει να ηττηθούν οι συνταξιούχοι της Ε.Τ.Ε., προκειμένου να χρησιμοποιήσει την εξέλιξη αυτή ως δικαιολογία για να συμπαρασύρει και τον χώρο της ΤτΕ σε μια ιστορία ΕΤΑΤ, δια μέσου του ¨Προγράμματος καθορισμένων εισφορών¨!!
Αντί της αξιοποίησης του ν. 4387/2016 επιμένουν στο χθες…
Ένα και πλέον χρόνο μετά την ψήφιση του ν. 4387/2016, ο οποίος δημιούργησε το ασφαλιστικό πλαίσιο, ώστε να μπορεί η ΤτΕ να επιλύει στο εσωτερικό της τα συνταξιοδοτικά της θέματα, ως η μόνη αρμόδια, η πλειοψηφία του Σ.Σ.Τ.Ε. αδιαφορεί για την αποκατάσταση της κύριας σύνταξης και του Μερίσματος, επιμένοντας «σε μεταφορά του 12%!!»...
Εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να ανέχονται να χορηγείται «έναντι σύνταξης» σε αυτούς που αποχωρούν συνταξιοδοτούμενοι, ενώ επιμένουν στην κινδυνολογία για το Μέρισμα - Επικουρική που ακολουθούν από το 2013, παρά τη ρητή εξαίρεσή μας από το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών και την απάντηση του ίδιου του Υπουργείου, πως το Μέρισμα - Επικουρική, αποτελεί αρμοδιότητα της ίδιας της ΤτΕ!! Επιμένουν στον έκνομο παραλογισμό της μεταφοράς στο Πρόγραμμα ενός 12% από το εγγυημένο εναπομείναν Μέρισμα 20%, έτσι ώστε το 6% των συνολικών εισφορών (εργαζόμενου και εργοδότη) να παρέχει Μέρισμα - Επικουρική 8% (20%-12%) και το 4,4% των συνολικών εισφορών (των ίδιων μελών) στο Πρόγραμμα, να παρέχει Μέρισμα 28%(16%+12%)!!! Όλα αυτά φυσικά, στο μη νομικά διασφαλισμένο κατ΄ αυτούς Πρόγραμμα, που για να διασφαλιστεί πρέπει να ανατεθεί η διαχείρισή του σε ασφαλιστική εταιρεία!! Χρήσιμο όμως είναι, να ξαναθυμηθούμε τη διαδρομή του διαχωρισμού του Μερίσματος, για να σκεφτούμε τους κινδύνους που ελλοχεύουν με την παράταση της καθυστέρησης στην τακτοποίηση των θεμάτων μας εντός της ΤτΕ.
Πως φτάσαμε και γιατί στο διαχωρισμό του Μερίσματος
Την περίοδο του πρώτου μνημονίου (2010), ο τότε Διοικητής της ΤτΕ δεσμεύθηκε, στο μνημόνιο συνεννόησης, πως: «η ΤτΕ θα προσαρμόσει τις βασικές παραμέτρους του συνταξιοδοτικού της ταμείου, σύμφωνα με αυτές του Ι.Κ.Α.». Με δεδομένο πως η ΤτΕ αναλάμβανε, ως καθολικός διάδοχος των καταργηθέντων ταμείων, να ασκεί ή ίδια από 1.1.2011 την κοινωνική ασφάλιση του προσωπικού της, σε σχετική ανακοίνωση του Σ.Υ.Τ.Ε., που βγήκε μετά από συνάντηση της τότε Διοίκησης, όλων των παρατάξεων του Σ.Υ.Τ.Ε. και των τότε Διευθυντών Διοικητικού και Νομικών Υπηρεσιών, διευκρινίσθηκε πως: «η παραπάνω αναφορά στο μνημόνιο συνεννόησης αποτελεί δήλωση προθέσεων, πως η ΤτΕ μετά την ανάληψη των ταμείων, δεν πρόκειται να παράσχει προνόμια στο προσωπικό της».
Εξ άλλου, από τη δεκαετία του 1990, με τους νόμους 1902/1990 και 2084/1992, εφαρμόζονταν ήδη στο συνταξιοδοτικό ταμείο της ΤτΕ οι βασικοί παράμετροι του Ι.Κ.Α., και μάλιστα κατά τρόπο δυσμενή για το προσωπικό της. Αξίζει να αναφερθούν παραδείγματα μερικών βασικών παραμέτρων για να κατανοηθεί αυτό. Οι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ κατέβαλλαν εισφορές 20% μέχρι ενός ορισμένου πλαφόν ύψους αποδοχών (2.425 ευρώ), ενώ το προσωπικό της ΤτΕ κατέβαλλε εισφορές 37%, κατά πολύ υψηλότερες αυτών του ΙΚΑ, χωρίς πλαφόν, επί των πάσης φύσεως τακτικών και εκτάκτων αποδοχών, δώρων, επιδόματος αδείας και υπερωριών!! Επίσης τα ποσοστά υπολογισμού της σύνταξής μας, εφαρμόζονταν σε ένα μόνο μέρος των αποδοχών μας, σύμφωνα με το Καταστατικό του Τ.Σ.Π.ΤτΕ, και όχι επί του συνόλου των αποδοχών επί των οποίων καταβλήθηκαν οι εισφορές, όπως ορίζει ο νόμος για τις συντάξεις ακόμα και ο πρόσφατος ν. 4387/2016!!
Στην αρχή της εφαρμογής του πρώτου μνημονίου, οι περικοπές που επιβλήθηκαν στις συντάξεις με τον ν. 4024/2011, δεν αφορούσαν όπως ήταν λογικό την ΤτΕ. Στη συνέχεια και μετά την υπογραφή του δεύτερου μνημονίου από τη συγκυβέρνηση (ν. 4046/2012), εντάθηκαν οι πιέσεις για εφαρμογή και στο χώρο της ΤτΕ των περικοπών των συντάξεων. Ιδιαίτερα, αυτές πήραν επικίνδυνη μορφή μετά τον ν. 4093/2012 και την αδικαιολόγητη ένταξη της ΤτΕ στο σύστημα ελέγχου και πληρωμής συντάξεων της ΗΔΙΚΑ Α.Ε., γεγονός που έγινε με απλή Υπουργική Απόφαση του τότε υπουργού κ. Βρούτση, ενώ καμιά αναφορά της ΤτΕ δεν υπήρχε στη σχετική παράγραφο του ν. 4093/2012!! Δυστυχώς τότε, Νοέμβριος/Δεκέμβριος του 2012, ο σημερινός Πρόεδρος του Σ.Σ.Τ.Ε. και τότε Πρόεδρος του Σ.Υ.Τ.Ε., η τότε Πρόεδρος του Σ.Σ.Τ.Ε. και σήμερα Γραμματέας του, αλλά και ο σημερινός Πρόεδρος του Σ.Υ.Τ.Ε., δεν έσπευσαν στους τότε Υφυπουργούς ή Βουλευτές για να διορθώσουν τη «λάθος» υπουργική απόφαση. Σημειώνω την παραπάνω πρακτική τους, για να κατανοηθεί η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός τους, για το γεγονός πως, όταν εμείς τον Ιούνιο του 2016 σπεύσαμε ώστε να διορθωθεί, με την έκδοση Φ.Ε.Κ., το λάθος της αρχικής Υπουργικής Απόφασης να συμπεριλάβει την ΤτΕ χωρίς να την αναφέρει ο ν. 4387/2016, αυτοί έβγαζαν ανακοινώσεις κινδυνολογίας και αμφισβήτησης πως δήθεν το Φ.Ε.Κ. δεν έφερε την υπογραφή του Υπουργού!! Δυστυχώς οι κομματικές ανάγκες και οι προσωπικές φιλοδοξίες, επικράτησαν και τότε και το 2016 έναντι του συλλογικού συμφέροντος.
Η Δημιουργία του ¨Προγράμματος¨
Στη συνέχεια και προς κατευνασμό των συνταξιούχων, οι οποίοι υφίσταντο τρομακτικές μειώσεις στις συντάξεις τους, εδόθησαν διαβεβαιώσεις πως μέσα από την εφαρμογή του διαχωρισμού του 36% του Μερίσματος σε: 20% (κοινό δικαίωμα λήψης Μερίσματος όλων των ασφαλισμένων) και σε 16% που αποτελούσε δικαίωμα μόνο των πριν την 1.1.1993 ασφαλισμένων σε φορέα κύριας σύνταξης, θα επιστρέφονταν σταδιακά οι μνημονιακές περικοπές που αδικαιολόγητα υλοποιούνταν στην Τράπεζα, αλλά τις οποίες λόγω ΗΔΙΚΑ Α.Ε., όπως έλεγαν, δεν μπορούσαμε να αποφύγουμε!! Αξέχαστη θα μείνει η τοποθέτηση του σημερινού Προέδρου του Σ.Σ.Τ.Ε. πως: «δεν μπορούμε λόγω συμμετοχής μας στην ΗΔΙΚΑ, να είμαστε ολίγον έγκυος»!! Δηλαδή, έπρεπε λόγω της ΗΔΙΚΑ Α.Ε., να εφαρμοσθούν και περικοπές (νόμοι 4024/2011 και 4051/2012), που δεν εφαρμόζονταν στην ΤτΕ πριν τον διαχωρισμό και τη δημιουργία του Προγράμματος της 25.6.2013!! ΄Ολοι αυτοί, που στο όνομα της ΗΔΙΚΑ, συνέθλιψαν αδικαιολόγητα τις συντάξεις μας, αποδέχονται σήμερα πως όντως η ΗΔΙΚΑ δεν μας αφορούσε και ζητούν να απαλλαγεί η ΤτΕ από την υποχρέωση αυτή. Μάλιστα προβάλλουν σαν πρόσθετο επιχείρημα την εξαίρεση της ΤτΕ από τον ν. 4387/2016, που κατά τα άλλα όμως αρνούνται να αξιοποιήσουν!!
Ωμός εκβιασμός και πρακτική του κοινού ποινικού δικαίου …
Ο καθένας, φυσικά, δικαιούται να αναρωτιέται για το αν όλα αυτά που καθυστερούν την αποκατάσταση των κύριων συντάξεων στην ΤτΕ, αλλά και την κατάργηση της Ε.Α.Σ. στις κύρια και επικουρική σύνταξη, γίνονται σκόπιμα, έτσι ώστε, πιεζόμενοι οι συνταξιούχοι, προκειμένου να πάρουν κάποια ευρώ, να υποχωρήσουν και να αποδεχθούν οποιαδήποτε λύση για το Μέρισμα, ανεξάρτητα αν έτσι οδηγούνται αντικειμενικά σε λύσεις ΕΤΑΤ. Ας διδαχθούμε από την ιστορία των συναδέλφων των εμπορικών τραπεζών που είχαν και αυτοί καλές επικουρικές, αλλά που η συνδικαλιστική τους ηγεσία, τους υποχρέωσε να επιλέξουν την ένταξή τους στο ΕΤΑΤ, εκχωρώντας τα κατοχυρωμένα δικαιώματα που είχαν στους χώρους τους, απαλλάσσοντας τους αντίστοιχους εργοδότες. Μήπως κινούνται αντίστοιχα κάποιοι και στον χώρο μας, με την επιμονή τους στον έκνομο παραλογισμό για μεταφορά πρόσθετου ποσοστού εγγυημένου Μερίσματος στο νέο «Πρόγραμμα καθορισμένων εισφορών»;; Οι φόβοι μάλιστα καθίστανται μεγαλύτεροι, μετά και την τελευταία διεύρυνση του Προγράμματος, με την εισδοχή σε αυτό των ασφαλισμένων σε κύριο φορέα ασφάλισης μετά την 1.1.1993, χωρίς τη ρητή αναφορά της ένταξης των νέων μελών στο πλαίσιο των συμβάσεων του 1948 και 1951, σε εφαρμογή του ν. 4387/2016 και της κατάργησης πλέον των διαχωρισμών του ν. 2084/1992!! Παράλληλα καμιά μέριμνα δεν ελήφθη για την κάλυψη αυτού του επί πλέον προσωπικού από ειδικό κεφάλαιο, όπως έγινε με το Πρόγραμμα της 25.6.2013, για τους πριν την 1.1.1993 ασφαλισμένους. Με δεδομένο πως η εγκύκλιος 431/2017, που εκδόθηκε για την ένταξη των νέων ασφαλισμένων στο Πρόγραμμα, δεν διευκρινίζει τίποτα για τα παραπάνω, καθίσταται πλήρως επικίνδυνο το πλαίσιο για όλους τους ασφαλισμένους, ειδικότερα αν υλοποιηθεί η μεταφορά, που συνεχίζουν ορισμένοι παράνομα να επιδιώκουν…
Οι νέοι ανθίστανται ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ μπορούμε…
Ευτυχώς είναι παρήγορο, πως σημαντικός αριθμός νέων συναδέλφων παρά τις πιέσεις για ένταξη, δεν ενέδωσε. Επέμεινε στην αναζήτηση απαντήσεων και διευκρινίσεων, ισοτιμίας και διασφάλισης. Κατανόησαν πλήρως, πως οι όροι και οι προϋποθέσεις αυτής της ένταξης, κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην ενίσχυση της ισοτιμίας του προσωπικού και της διασφάλισης των νομικών δικαιωμάτων των ΣΣΕ 1948 και 1951 για ΟΛΟΥΣ!! Τα δικαιώματα αυτά των ΣΣΕ του προσωπικού του ασφαλισμένου πριν την 1.1.1993, αποτέλεσαν τη βάση της δημιουργίας του Προγράμματος. Το εισφερθέν 16% από το 36% συνολικό Μέρισμα και το κατατεθέν αρχικό κεφάλαιο, ως κάλυψη αυτού του 16% των παλιών ασφαλισμένων, αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία η επί πλέον εισφορά του 2,2%, προσφέρεται για τη σταδιακή επιστροφή των περικοπών και την αναγνώριση πως στο μέλλον, θα παραμείνει σταθερή αυτή η σχέση για το σύνολο των συνταξίμων αποδοχών {Κύρια Σύνταξη και Μέρισμα (Επικουρική + Πρόγραμμα)}. Η άρνηση να συνυπογραφεί πως το 36% των ΣΣΕ 1948 και 1951, ισχύει για το σύνολο των μελών του Προγράμματος, καθιστά προφανές, πως κάτι άλλο μαγειρεύεται. Ευτυχώς η στάση των νέων συναδέλφων (ακόμα και αυτοί που ενέδωσαν στις διάφορες πιέσεις, το έπραξαν την τελευταία σχεδόν εβδομάδα με σοβαρούς προβληματισμούς και ερωτηματικά), δείχνει πως μπορούμε με ενότητα ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, εν ενεργεία και συνταξιούχοι, νέοι και παλιοί συνάδελφοι, να αξιοποιήσουμε θετικά την ιστορία των θεσμικών κατακτήσεων του χώρου μας, απαιτώντας, εδώ και τώρα, την αποκατάσταση των κύριων συντάξεων και του Μερίσματος (Επικουρική+Πρόγραμμα). Ο ν. 4387/2016 μας παρέχει αυτή τη δυνατότητα, όπως πλέον ομολογείται από όλους και εγγράφως!
Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για επιπλέον καθυστερήσεις
Ας μην καθυστερήσουμε άλλο. Ας εκδηλώσουμε με κάθε τρόπο την κοινή μας θέληση, για την πλήρη ισοτιμία του συνόλου του προσωπικού, χωρίς κανένα διαχωρισμό και με αποκατάσταση των παροχών και δικαιωμάτων που προβλέπονταν στα Καταστατικά των καταργηθέντων Ταμείων, αξιοποιώντας το δικαίωμα που μας παρέχεται από την αναγνώριση με τον πρόσφατο ν. 4387/2016, πως το «Σύστημα Ασφάλισης Προσωπικού ΤτΕ» δεν ανήκει στους Φ.Κ.Α, την εγγύηση της λειτουργίας των οποίων έχει το Κράτος!! Η κατάργηση των μνημονιακών περικοπών και της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων και η θεσμική τακτοποίηση των συνταξιοδοτικών παροχών στο πλαίσιο της λειτουργίας του Σ.Α.Π.Τ.Ε., δεν πρέπει να καθυστερήσουν άλλο. Στην προσπάθεια αυτή, ιδιαίτερη ευθύνη έχουν εκείνοι που χρημάτισαν στελέχη της Τράπεζας και μάλιστα σε υψηλότατες διοικητικές θέσεις.
Η ευθύνη ΟΛΩΝ είναι μεγάλη
Στα ζητήματα αυτά δεν έχουν θέση οι πάσης φύσεως διαχωρισμοί
